Na de Sinterklaasfestijnen, begonnen bij ons afgelopen maandag toch de kriebels wel te komen voor de operatie van Senn. Gelukkig zijn de verkoudheidsvirussen ons huis voorbij gegaan en kon de operatie gewoon doorgaan. Dinsdagmiddag konden we tussen 14 uur en 15 uur bellen om te horen hoe laat we verwacht zouden worden. Klokslag 14 uur belde ik naar Amersfoort en kreeg te horen dat ze ons om 9 uur verwachtten en om half 11 zou Senn onder het mes gaan. Na het eten en het badderen heb ik samen met Lisanne de tas van Senn en mijzelf ingepakt en hebben we vrij rustig geslapen allemaal. Na twaalf uur 's nachts mocht Senn alleen nog thee of water drinken dus hebben wij solidair met hem niet gegeten of gedronken die woensdagochtend. Na om even voor 7 een laatste kus voor Lisanne is zij naar de buren van nummer 11 gegaan waar ze met de kids gelijk naar school is gebracht. Wij gingen gelijk op weg naar Amersfoort, hoe dichterbij we kwamen hoe meer kriebels in mijn buik, maar vooral blijven lachen naar Senn en ontspannen over blijven komen. Het was toch wel druk op de weg en om kwart voor negen reden we het parkeerterrein op. Alles uitladen en hup naar binnen. Bij de receptie werden we doorverwezen naar de kinderafdeling. We kregen een eigen kamertje toegewezen en hebben daar even koffie gedronken. Daarna kwam een verpleegster een hele vragenlijst met ons doornemen en kregen we van een pedagogisch medewerker m.b.v. een fotoboek uitleg over de operatie. Senn zat heerlijk ontspannen te spelen en wist nog niet wat er allemaal stond te gebeuren. Na het bezoek van de co-assistent was het tijd voor een zetpil en mocht het operatiehemdje aan.

 
Nog heel even een foto, papa gedag zeggen en in bed naar boven naar de OK. Onderweg zwaaide Senn alsof hij naar iets heel gezelligs ging. Bovengekomen kreeg ik een pak en schoenen aan, zodat ik mee mocht de OK op. Na 5 minuten wachten mochten we naar binnen. Ik droeg Senn zelf naar binnen en na een rondje lopen op de OK was de briefing en werd hij op het operatiebed gelegd. Ik hield zijn handje vast en hij liet heel gemakkelijk toe dat er een kapje op zijn gezicht werd gezet. Na een dikke knuffel en een kus op ons slapende mannetje verliet ik met tranen in mijn ogen de OK. Gelukkig liep de pedagogisch medewerker met me mee en kon ik de tranen even laten gaan onder haar troostende woorden. Weer beneden snel naar Peter en kon het wachten beginnen. En wachten werd het. De operatie zou zoxb4n 90 minuten duren, maar er was ons al verteld dat het vaak iets uitliep. Dat iets werd 1,5 uur. De totale operatie heeft 3 uur geduurd, tsjee wat een hel. Om 14 uur werd ik dan eindelijk naar boven geroepen waar Senn op de uitslaap kamer wakker moest gaan worden. Ook dit duurde nog ruim 2 uur, waarbij Peter maar onwetend wachtend beneden zat op te vreten. Tegen half 5 waren we dan eindelijk beneden. Volkomen onder de morfine heeft Senn vooral veel liggen slapen en ook de nacht werd hij weinig wakker, maar de monitor waar hij aan lag heeft mij vooral weinig slaap gegund. Om de haverklap ging dat ding af, omdat of Senn zijn adem stokte of zijn hartslag afwijkingen  vertoonde. Om 7 uur werd hij langzaam maar versufd wakker. Hij zat heel wazig te kijken en viel vooral veel in korte slaapjes. Om tien werd de morfine gehalveerd en zag je hem steeds helderder worden. xb4s Middags werd Senn heel heftig huilend wakker. We konden moeilijk verklaren of hij pijn had of boos was of allebei. xb4s Avonds heeft Senn 2 bekers melk gedronken en een beker limonade en heeft hij heerlijk zitten spelen in zijn bed. We hebben zelfs een klein lachje om zijn mond gezien. De nacht ging goed tot ca. 3 uur, maar daarna was Senn onrustig en veel wakker. Om half 7 heb ik de tv maar aangezet en toen ging ie lekker ontspannen liggen. Om half 8 stond de chirurg al naast ons bed en na even ons verhaal aangehoord te hebben en het mondje bekeken te hebben kregen we te horen dat we zaterdag weer naar huis mochten. Om 11 uur kwamen Peter en Lisanne, helaas lag Senn nog aan allerlei draden en aan de monitor en dat vond Lisanne toch wel een beetje spannend en raar. Na een kort slaapje werd Senn dan eindelijk van alles bevrijd en hebben we lekker gelopen en hebben Lisanne en Senn en Chungbei (een mede patientje) heerlijk gespeeld in de speelkamer. Peter is vrijdagnacht bij Senn gebleven en hij heeft hem goed wakker gehouden. Ook wilde hij bijna zijn kamer niet meer in dus was Senn blij dat we hem op zaterdagochtend kwamen ophalen. Hij is nu 2 dagen thuis en je ziet hem met de uur meer de oude worden. Hij is lekker aan het spelen en lachen, het drinken gaat ook steeds beter en vanavond heeft hij al warm gegeten ( weliswaar goed gepureerd maar toch). Hopelijk slaapt ie vanacht meer door dan afgelopen nacht maar ook dat is te overzien. Het is super om te zien hoe flexibel kindjes zijn en makkelijk met dit soort situaties omgaan. De operatie is tot nog toe goed gelukt. Zijn lip is nog mooier dan het al was en het is heel raar als je nu in zijn mond kijkt en dan geen opening meer ziet. Over 6 weken worden we voor controle verwacht en dan weten we of het echt allemaal goed gegaan is.  

Morgen is Lisanne alweer 3 jaar bij ons, ongelooflijk pas of alweer 3 jaar. Ons dappere meisje die vooral de laatste maanden zich zo dapper en goed staande houdt. Tsjee wat heeft ze alle veranderingen goed doorstaan. Vanaf februari is er zoveel voor haar veranderd en alles doorloopt ze vol vertrouwen. Eerst het broertje dat geen baby was en ook maar niet kwam, toen het wachten wanneer nou naar China dan de grote Chinareis en het nieuwe broertje die Lisanne als concurrent zag. Daarna het afscheid nemen van haar vriendjes en vriendinnetjes van het kinderdagverblijf en dan helemaal nieuw in de klas terecht komen als jongste en kleinste staat ze haar vrouwtje. En nu staat alles in het teken van de operatie van Senn en altijd blijft ze lief en vrolijk en gezellig. Lief dapper meisje wat heb jij in 3 jaar tijd een goed basis vertrouwen opgebouwd en wat fijn dat wij die hele grote rol in jouw leven mogen zijn waar jij op terug kan en durft te vallen. Lieve Lisanne wij zijn zo trots op je, je doet het allemaal maar en blijft elke dag zeggen dat je van ons houdt en nooit een andere papa en mama en broertje meer wil. Lieve schat dat geldt dubbel voor ons zo'n een mooie dochter is voor ons het kado wat we drie jaar geleden mochten krijgen. Morgen gaan we er een gezellige dag van maken met als afsluiter lekker Chinezen met elkaar.

Ook zijn we deze week met Senn naar het ziekenhuis geweest. Dinsdag hebben we veel informatie over de operatie mogen ontvangen van de plastisch chirurg en heeft de anesthesist hem gezien en kort onderzocht en Senn liet het allemaal toe met een lach. Vandaag is Peter met Senn naar het WKZ geweest en heeft hij gehapt. Elke keer deed ie trouw zijn mond open maar toen het gips zijn mond in ging was Senn er wel klaar mee. Het kwam in zijn gehemeltespleet en neus terecht, maar eenmaal thuis was er niets meer van te merken, heerlijk dollen eten en vooral veel lachen en spelen met zijn zus. Dappere kerel wat doe je het toch goed. Ook vind Senn het niet meer leuk als we bij hem weggaan, hij begint boos te worden en te huilen, dus het hechten is goed in gang gezet. Nu op naar 8 december dan wordt het echt spannend en vooral ook daarna. Hoe zal Senn het vinden om alleen maar vloeibaar te mogen eten en hoe zal het ademenen, eten en het praten gaan na de 8ste, allemaal dingen die we over ons heen laten komen. Het begint nu wel spannend te worden. Iedereen die de afgelopen dagen gebeld heeft en zo met ons meeleeft door mail/kaartjes super bedankt. Het voelt goed dat je het spannende gevoel met andere kan delen.

En ja dan was het vandaag ook de dag dat ik mijn baan bij Randstad opgezegd heb. Ik ga vanaf 1 februari 2011 starten bij een zorgcentrum in Aalsmeer als personeelsmedewerker voor 16 uur per week. Toch wel gespannen ging ik het gesprek in, maar al mijn Randstadcollega's en manager hebben zo lief en begripvol gereageerd op mijn nieuwe stap. Ik zal mijn collega's zeker gaan missen maar heb wel heel veel zin in deze nieuwe job.

Nu nog een gedichtje voor ons oudste meisje.

De lichtjes in je ogen
De wind door je haren
De lach om jouw mond
Drie mooie intense jaren

Jouw armen om onze nek
Jouw stemmetje in ons oor
Ons vlindertje, ons bloemenkind
Je danst en rent maar door

Het is drie jaar geleden
Dat we jouw kregen
Zo klein, zo mooi, zoxb4n groot geluk 
Wij keken je aan enx85. zwegen

De zon kust je hoofdje
En schijnt altijd door jou
Al drie jaar kussen we welterusten
Omdat ik zielsveel van je hou

Wij werden papa en mama dankzij jou!

Ja hoor, vlak nadat we het vorige bericht hebben geplaatst werden we gebeld. Afgelopen vrijdag ging net voor 5 uur de telefoon. Lisanne wilde hem opnemen, ik kijk altijd wie er belt, maar omdat het vrijdag was en vlak voor 5 uur zei ik tuurlijk pak maar op. Ze deed dat dan ook keurig en luisterde en zei tegen me het ziekenhuis. Nou roept ze dat regelmatig dus ik nam wat lacherig de telefoon over en de arts aan de andere kant bevestigde het. Okxe9 dan maar even pen en papier pakken. In het WKZ is dit jaar in de OK geen plaats meer dus kunnen we 8 december a.s. in Amersfoort terecht of we dat willen, ja hoor plan ons maar in. Vandaag moest ik naar Amersfoort en het WKZ bellen voor afspraken. Op dinsdag 23 november gaan we naar Amersfoort, waar we een gesprek met de chirurg hebben en met de anesthesist en ook met het opnamebureau. Op donderdag 25 november gaan we naar het WKZ waar Senn moet gaan happen voor een afdruk van het gebit en de rest van zijn mond. Ben heel benieuwd hoe dit laatste zal gaan.
We hebben ook al vast de week van opname dichtgetikt m.b.t. opvang van Lisanne, heel lief zoals iedereen zijn opvang aanbied, heel fijn dat er vrienden en familieleden zijn die ons zo willen helpen.

Zaterdag hebben we Lisanne haar verjaardag echt gevierd met visite, taart en vooral ook veel kadootjes. Ze was helemaal hyper de piep en echt jarig. Geweldig op deze leeftijd worden ze zich er toch wel erg bewust van dat ze in het middelpunt van de belangstelling staan en ons meisje vind dat helemaal niet erg. Ze heeft zondag al heerlijk zitten knutselen met de verf, andere knutselspullen en gespeeld met de Little Pony, De make-up pop, de strijkkralen en de spellen zijn al volop gespeeld.

Gisteren zijn we ook in het bezit gekomen van een heel bijzondere dvd. Hierop staan bewegende beelden van de plaats waar Lisanne haar eerste levensjaar heeft doorgebracht. Er staan beelden van het weeshuis op, maar ook hoe de leefomstandigheden zijn bij pleeggezinnen. Er staan meerdere pleeggezinnen op waar een kijkje genomen mag worden in hun huizen, dan krijg je een goede indruk van hoe ze heeft geleefd. Nog specialer is dat deze dvd is opgenomen in 2007, het jaar dat Lisanne daar ook leefde. We hebben hem nog niet helemaal gekeken, maar willen daar ook rustig voor gaan zitten. Bedankt Edwin en Anita voor deze mooie dvd met een stukje meer verleden voor Lisanne.

Morgen is het al weer 4 maanden geleden dat we thuis zijn gekomen. Jeetje wat gaat de tijd toch hard en ooh ooh wat is het genieten.

Senn voelt zich steeds meer op zijn gemak. Hij probeert al steeds meer te praten en kan Mama, Bumba, in, op en nog veel meer woorden zeggen. We zijn met hem naar de logopedist geweest en hebben een soort tandenborstel gekregen waarmee we zijn slikreflectie mee kunnen stimuleren. Ook hebben we tips meegekregen om hem toch, ondanks dat hij veel letters niet kan zeggen door zijn schisis, woorden en klanken te gaan leren. Hij pikt dat heel makkelijk en snel op en hij wil ook graag. Op zijn brabbelmanier probeert hij hele verhalen te vertellen en dat is heel grappig. Ook is hij heel graag in de belangstelling en doet hij zijn zus in alles na en zodra hij merkt dat wij om hem lachen gaat hij alleen maar meer door. Hij lacht veel en heeft de hele dag een vrolijke snoet. Zodra hij nee van ons hoort begint hij zijn zielige huilgezicht op te zetten, en ja dan is zijn zus erbij die ons even haarfijn uitlegt dat hij niets gedaan heeft en we voorzichtig met hem moeten zijn. Senn is nog steeds een heerlijke eter en slaper en ja dat werpt zijn vruchten af, hij is gewoon al 5 cm. gegroeid. gemeten op het consultatiebureau. Het is een heerlijk jochie die wel graag met iedereen vriendjes is. Hij zwaait naar iedereen en als er mensen gedag zeggen zoent hij ze graag, maar hij weet al heel goed dat ie bij ons moet zijn en dat is wel heel fijn.

  
 
En gisteren is ons meiske 4 jaar geworden. Wow zeg wat vind ik dat toch een bijzondere leeftijd. Ze gaat nu gewoon een eigen leven krijgen op school, ze gaat nu 5 dagen in de week naar school. Vanaf september is ze al gaan wennen (1 dagdeel) maar nu is het voor het eggie. Vorige week heeft ze afscheid genomen op het kinderdagverblijf en vandaag echt naar school. Gisterochtend werd ze rond 8.15 uur wakker en kwam ze naar onze kamer geslopen. We hadden haar al gehoord, maar hielden ons slapend. Ze bleef naast me staan en slaakte een diepe zucht, zo van he wordt nou wakker. Gelukkig hielp dat en gingen we voor haar zingen, maar dat wilde ze niet dat moest beneden gedaan worden. Okxe9 wij uit ons bed en naar beneden. Daar stonden haar cadeautjes. De felverlangde roze step en prinsessen strijkkralen van Senn. Ze was helemaal gelukkig. In de loop van de ochtend kreeg ze nog meer cadeautjes, vooral knutsel en prinsessenspullen, en kwamen ome Theo, Tante Emily en Opa op visite. Zaterdag komen alle andere familieleden en vrienden en vriendinnen. Als afsluiter zijn we lekker met zijn vieren gaan wokken in Alphen aan de Rijn. Vanmorgen mocht ze uitdelen op school en goh wat was dat leuk om te zien hoe ze al helemaal in de groep valt. Vanaf half 12 tot kwart over 12 was ze het middelpunt van de klas. Na de liedjes, de kaarsjes uitblazen en van elk klasgenootje een hand en een gelukwens, mocht Lisanne als toverfee de uitdeelverrassingen naar voren toveren. Alle kinderen vonden de ijsjesbellenblaas met chinees koekje heel leuk en lekker. Daarna ging ze met de juf naar de directeur waar ze een mega kaart mocht uitzoeken en die met een heel persoonlijke tekst en tekening werd versierd. Glunderend kwam ze terug de klas in. Senn vermaakte zich ook prima in de klas en ieder kind wilde hem wel knuffelen. Ook hebben we vandaag de klassenberen als logxe9 meegekregen en Beer Bram ligt bij Lisanne in bed en Beer Brom ligt bij Senn in bed en morgen gaan ze weer mee naar school.

We hebben helaas nog geen datum voor de operatie. Ik heb wel met de afdeling contact gehad en toen werd er gezegd dat we rekening moeten houden met de 2e helft van november, wordt dus vervolgd.

In ons vorig bericht kon je lezen dat we Senn snel wilde gaan dopen ivm een komende operatie. Er is nog geen datum bekend, maar hij is inmiddels wel gedoopt. In overleg met Eline en Arjan (onze schoonzus en zwager/broer) hebben we Senn gelijk laten dopen met zijn nichtje Julixebt. Op zondag 12 september om 13 uur zijn ze gedoopt. Het was dit keer met een kleine groep mensen op het altaar. Heel persoonlijk en weer heel indrukwekkend. Lisanne had ook een voorname rol in de dienst. Ze mocht de kaars aansteken, helpen met dopen en nog een wens voor Senn uitspreken. Ze was een trotse zus en nicht tijdens de dienst. Daarna hebben we met zijn allen nog koffie gedronken bij Arjan en Eline thuis en is Senn weer volop verwend.

We kunnen heel duidelijk merken dat Senn goed in zijn vel zit en zich heel duidelijk ontspannen voelt bij ons. Hij wordt ondeugend en maakt heel veel grapjes met ons. Hij heeft heel veel humor en is een heel vrolijk mannetje. Hij is ook een goede kopieermachine, hij kopieert zijn zus in alles en neemt al heel snel onze gebaren over die we bij veel woorden gebruiken om hem een soort te laten praten. Het is fantastisch hoe hij zich in korte tijd ontwikkelt heeft van een nog bijna baby tot een super leuke peuter, die het super doet. Hij loopt nu ook heel stabiel en goed en knuffelt zich een versuffing, maar komt ook steeds meer voor zichzelf op. Wat is het genieten twee lieve kindjes om ons heen die elkaar steeds meer opzoeken en steeds meer naar elkaar toegroeien.

En gisteren was het dan de dag dat ik (mama) met natte ogen op de fiets zat om onze kleine meid naar school te brengen. Lisanne was er helemaal vol van en kon niet wachten tot ze met haar rugzak met broodtrommel, beker en gymschoenen naar school kon. Ze ging vol verwachting naar binnen en werd al snel door kinderen uit haar klas de weg gewezen naar haar kapstok plekje. In de klas had ze een plekje in de kring naast haar buurjongen. We mochten er een half uurtje bij blijven en daarna lieten we haar achter. Nog even zwaaien en de klok vooruit kijken naar 12 uur. Ze heeft het zo naar haar zin gehad, met buiten spelen, op de computer bezig zijn, muziekles en toen alweer tijd om naar huis te gaan. Het eerste wat ze zei: "Mam het was zoooo leuk." 's Middags wilde ze er alweer heen en vanmorgen zei ze ook mag ik alweer naar school, maar nee nog weer even een paar nachtjes slapen en dan mag ze volgende week donderdag week. Vandaag heeft ze al buiten gespeeld met twee klasgenootjes en dan glim je als moeder van trots als je haar zo bezig ziet. Meisje wat doe je het allemaal goed en wat heb je een goed vertrouwen dat we er telkens voor je zijn als je ons nodig hebt. We zijn trots op je en ook op die geweldige broer van je.

Nog even een leuk prietpraatje van Lisanne:

Het was van de week erg mistig buiten, en we doen de deur open zegt ze heel hard: "Mam, het is heel misselijk buiten." Ik moest erg lachen.

Vanochtend om even over half 8 zaten we in de auto. Eerst Lisanne naar het Kinderdagverblijf gebracht (bedankt dat we konden ruilen) en toen op naar Utrecht naar het WKZ. We waren ruim op tijd en zaten in de wachtkamer te wachten (toch wel een beetje spannend hoe het allemaal zou gaan). Om even voor half 10 werden we door een arts geroepen. Senn gaf ook netjes een handje en wilde gelijk al gaan kussen, maar dat hielden we even af. Bij binnenkomst, zat er een hele delegatie op ons te wachten. Naast de kinderarts, was er een orthodontist, een psycholoog en de chirurg. Na even kort wat algemene zaken te hebben besproken werd Senn op een bed gelegd en wilden ze allemaal in zijn mondje kijken. Hij liet het huilend toe. Daarna hebben we uitgebreid gesproken over de komende operatie. Er werd met foto's uitgelegd hoe ze de gehemelte spleet gaan sluiten. Volgens hun is het niet zo breed en diep en zou het heel mooi in xe9xe9n keer allemaal moeten kunnen. Sluiting van de huig, het zachte en harde gehemelte. Of het ook allemaal gaat lukken kunnen ze pas na de operatie aangeven, maar zoals het er nu uit ziet kunnen ze het vanuit zijn mond sluiten, zonder dingen van buitenaf. Daarnaast gaan ze ook zijn lip iets reconstrueren, omdat daar wat veel slijmvlies aan zit, wij dachten dat het puntje aan zijn lip gewoon kwam door de flessenvoedingen, maar nee, dit wordt ook aangepakt. Ze willen hem zo snel mogelijk gaan in plannen. In principe zal hij in Utrecht worden geopereerd, maar als blijkt dat de wachtlijst te lang is zal hij in Amersfoort worden geopereerd, dus dat is even afwachten. Dus hebben we ook maar besloten om hem snel te gaan laten dopen, liefst nog in september. Daarna is er nog een fotoserie van Senn zijn gezicht en mond gemaakt, dit ging niet helemaal soepel. De foto's van zijn gezicht gingen wel, maar toen er spiegeltjes en lepels in zijn mond moesten ging Senn zijn mond ineens op slot. Na de foto's zijn we ook nog bij de KNO arts langs geweest. Deze controle van zijn oren was om te kijken of er evt. nu al buisjes geplaatst moeten worden, dan kan dat gelijk met de operatie gebeuren, maar zijn oren zien er goed en schoon uit, dus dat hoeft niet. We moeten wel alert blijven op zijn gehoor, omdat schisiskinderen daar toch in het algemeen wel vaak last van kunnen krijgen. Bij afscheid gaf hij de KNO arts spontaan een kus (ach ja nu al een womanizer). Al met al hebben we een hele ochtend in het ziekenhuis doorgebracht. Nu is het wachten op het telefoontje betreffende de operatiedatum. Daarvoor hebben we dan een afspraak met een anestethist en moet Senn nog naar de orthodontist om een gebit afdruk te maken. We wachten in spanning af op het telefoontje van het ziekenhuis. 

Vandaag bedachten we ons dat we 2 maanden geleden op weg waren naar Senn, (nee toch). Zo voelt het helemaal niet. Hij is al zo in ons gezin en in ons leven gekropen dat het veel langer lijkt. Senn is een heerlijk mannetje die ongelooflijk snel ontwikkelt en heel leergierig is. Hij wordt ook echt de broer van Lisanne en Lisanne is naast zus ook een goede 2e moeder voor hem. Senn heeft de afgelopen maand alle onderzoeken van de adoptiekeuring doorlopen en hij is helemaal gezond verklaard, naast zijn schisis dan natuurlijk. Hij had wel een lichte salmonella bacterie, maar dat is helemaal weg (verklaarde wel de veel poepluiers van ons poep Chineesje). Hij vond de onderzoeken niet heel leuk, maar was niet compleet in paniek. Hij gaat elke keer lachend en zwaaiend het ziekenhuis weer uit. Over 2 weken (op 2 september) gaan we naar het WKZ voor een afspraak bij het schisisteam.

Hij heeft de afgelopen weken lekker kunnen wennen in en om het huis. Senn vindt het vooral heerlijk om buiten te spelen met water en zand. Ook hebben we al wel wat bezoekjes gebracht aan de naaste familie en vrienden, met als slot van de week het feest van opa en oma die 50 jaar getrouwd waren. Hij liep telkens tussen Peter en mij door te rennen. Telkens als hij een knuffel van 1 van ons kreeg rende hij al lachend en roepend naar de ander voor een kus. Hij gaat ook steeds meer brabbelen en vandaag manierde hij al klap eens in je handjes mee (nadat we dat maar een paar keer hadden gezongen). Senn is heel vrolijk en eet echt als een dijker en slaapt heerlijk het klokje rond. Ook met Lisanne gaat het heel goed, ze is echt toe aan naar school gaan (nog even wachten). Ze probeert ons wel uit maar is zorgzaam voor Senn met af en toe een duwtje of een wat onhandig vastpakken. Ze zorgt wel dat hij niets te kort komt en ze kussen wat af samen. Het is heerlijk genieten met soms wel eens vermoeiende ogenblikken, maar ach een lach en een knuffel laten dat weer snel vergeten.

We zijn nu bijna drie weken thuis en het lijkt of Senn er al veel langer is. Hij past er gewoon zo goed bij en tussen. Het is een heerlijk vrolijk ventje met een eigen wil en soms een drama buitje om na 10 minuten op te staan en weer heerlijk te gaan spelen en te lachen. Senn eet als een dijker en als ie maar denkt dat er eten komt staat hij al met zijn mond open te dansen bij zijn kinderstoel (dit hadden we in China nooit kunnen denken). Hij eet brood en heeft alles aan warm eten al gehad zelfs al een stukje pizza en paling. Alles gaat in dat mondje en gaat het niet snel genoeg dan trekt ie aan je arm en zorgt ie er wel voor dat je hem weer een hap geeft. Ook is ie een waterratje en speelt ie met alles wat ie ziet, maar vooral met een lepel en een danoontjebekertje. Hij slaapt de hele nacht door en ook 's middags pakt ie nog een paar uurtjes mee. Lisanne is gek met haar broer ze moedert graag over hem en waar ie haar een week geleden nog op een afstand hield laat Senn haar steeds dichterbij komen. Kortom we genieten van onze mooie gezin. We hebben ondertussen de uitslag van de MSRA gehad en hij is bacterie vrij. Afgelopen dinsdag hebben we de adoptiekeuring gehad en daar krijgen we komende week de uitslagen van zijn bloed, urine en ontlasting en ook van de longfoto, nierfoto's worden 10 augustus gemaakt. Zijn oren waren goed, hart klonk goed en ook de longen klonken goed. Hij is wat klein (zit op de onderste lijn) en gewicht was ook in verhouding met zijn lengte. Alles wat getest was is goed nu nog wachten op de uitslagen.

De afgelopen weken hebben we genoten van het mooie weer. Ze hebben veel lol in het badje in de tuin en ook het speeltuintje in de straat is favoriet net als de zandbak. Senn is echt een buitenkind en neemt zo snel dingen over, we staan elke dag verbaast hoeveel hij snapt. Hij probeert ons ook al echt na te zeggen, zodra hij geopereerd is zal hij ons, net als Lisanne de oren van ons hoofd praten. Peter is ondertussen weer aan het werk geweest en ook dat gaat goed. Lisanne miste papa het meest, maar gelukkig kunnen we hem bellen als ze iets wil vertellen. Ook zijn we al op visite geweest en dat gaat heel goed. Senn is wel een allemans vriendje maar begint al wel meer te snappen dat ie bij ons moet zijn voor zijn rustpunten. Het is een blijft fantastisch dat we twee zulke mooie koningskinderen mogen opvoeden en zien ontwikkelen.

Er liggen nu twee kindjes lekker een middagdutje te doen. Een meisje in een hangmat en een klein manneke in zijn bedje en wij genieten van het mooie weer en ons gezinnetje. Bedankt voor alle tips over het eten voor Senn, maar blijkbaar kan ik erg lekker koken want hij heeft al 3 dagen met de pot meegegeten. De eerste avond bloemkool, toen spinazie en gisteravond heeft hij zelfs macaroni meegegeten. Het gaat nog wel onder luid protest maar na een eerste hapje denkt ie hmmm lekker en gaat zijn mond wagenwijd open. Gisteren had Senn een moeilijke dag. Hij huilde veel en wilde alleen maar getild en zodra we maar opstonden was ie al bang om verlaten te worden. Als afsluiter had hij gisteravond voor het slapengaan een knoeper van een woede aanval, dus maar weer dicht tegen me aangehouden en vooral ook zo dat ie geen kant uitkon en na ruim een half uur werd ie rustig. (de buurt zal wel gedacht hebben dat we hem aan het slachten waren, zo ging ie te keer). Na een flesje is ie rustig gaan slapen en heeft hij weer een rustige goede nacht gehad. Vanochtend werd hij heel vrolijk wakker en hebben we een heel relaxte ochtend achter de rug, met twee blij spelende kinderen. Na een bordje pap (Lisanne wilde dat ook maar ging toch maar over op een boterham met filet) rond een uur of 10 banaan en peer (ja hij gaat echt alles eten) en lekker in het speeltuintje bij ons huis gespeeld. Nu liggen ze allebei uitgeteld. Wat een heerlijkheid dit allemaal. Vanmiddag heeft hij zijn eerste snee brood opgegeten en vanavond een bord wortelen met aardappels, zelfs zonder protest. Vanmiddag hebben Lisanne en Senn heerlijk in het badje gespeeld. We merken wel dat Senn een allemansvriendje is, als je (maakt niet uit wie) zijn armen naar hem uitsteekt dan klimt hij al om de nek van de ander. (of het nou een winkelmeisje is, wij, Lisanne of zomaar iemand). Dus daar moeten we zeker nog aan werken. Als hij aangeeft om opgepakt te willen worden, doe dit dan niet, want we willen hem veilig aan ons laten hechten, beter voor hem voor later.

Gisterenochtend om 11 uur (Chinese tijd) gingen we met zijn allen in de bus op weg naar het vliegveld. Na het inchecken nog even koffie gedronken en om 13.55 uur konden we het vliegtuig in. Stipt op tijd steeg het vliegtuig op en ja dan besef je weer dat je twee kindjes bij je hebt die op weg zijn naar hun andere thuisland. Toch wel weer emotioneel dat Senn zijn geboortegrond verlaat om in een andere cultuur zijn toekomst te gaan krijgen. Hij wordt nu echt een Nederlandse Chinees. Als het vliegtuig loskomt van de grond dan is dat gevoel er even heel hevig, doe je er goed aan en hoe zal het allemaal gaan lopen. Na een rustige vlucht van ruim 10 uur, waarvan Senn er ruim 4 heeft geslapen en Lisanne er ongeveer 2, landde we rond 18.30 uur op Schiphol, en ja dan wil je alleen nog maar snel door de douane en naar de koffers. Terwijl we stonden te wachten op de koffers, kwamen er steeds meer bekende gezichten bij het glas en ohhh wat ben je dan gelukkig om je kind te laten zien. Na afscheid genomen te hebben van de groep konden we dan door de deuren, en ooohhh wat heerlijk om al die bekende, lieve familie en vrienden weer te zien. Wat fijn dat jullie er allemaal waren voor onze zoon en ook voor ons. Lisanne genoot ervan om iedereen weer te zien, vooral haar neef daar was ze super blij mee. Na de nodige vreugdetranen en gesprekjes (sorry had graag nog langer met iedereen gesproken), gingen we de auto in. Ja en dan op de achterbank die twee mooie pareltjes ach wat een geluk. Onderweg nog even een koffiestop bij opa en oma Buskermolen en toen naar huis. Wat een super thuiskomst was dat, een mooi versierd huis met veel post en een waanzinnig mooie mand met kadootjes. Super lief dat jullie dat voor ons hebben gedaan. Na een kort rondje door ons huis, waarbij we Senn alles hebben laten zien zijn we naar boven gegaan. Lisanne en Senn gingen naar bed en binnen 5 minuten waren ze in diepe rust. Vanmorgen tussen 6.15 en 6.30 waren ze wakker, lekker nog even bij ons in bed en daarna in bad. Senn heeft vanmorgen twee droge Cracottes gegeten en na de fles zijn we naar het gemeentehuis gegaan. Het was dit keer wat makkelijker om hem aan te geven, omdat China nu in het Haagse Verdrag valt. Daarna nog onze voorraadkast aangevuld en weer naar huis. Vanmiddag hadden we om 15.30 uur een afspraak bij de huisarts om een test af te laten nemen of Senn geen ziekenhuisbacterie bij zich draagt. Hij heeft dat goed gedaan, het is niet leuk om 3 keer op rottige plaatsen een grote wattenstaaf naar binnen te krijgen, maar de dokter kreeg na afloop zijn ontwapende lach. Vanavond heeft Senn met de pot meegegeten (ja, echt waar). We aten bloemkool en die hebben ik aardig tot moes geblenderd en een schepje appelmoes erdoor en zowaar er ging heel wat naar binnen, na het toetje lag hij uitgeblust bij Peter op schoot en om 7 uur lag hij al te slapen in zijn bedje. Lisanne mocht als grote zus nog even opblijven en om 19.45 uur lag zij ook al in dromeland. Het gewone leven is gestart en we kunnen nu aan ons gezin gaan bouwen. Senn moet nog een hoop basis vertrouwen krijgen maar dat gaat lukken zeker nu we nu de regelmaat kunnen gaan inbouwen en de rust.

Tot slot nog even een woordje tot onze twee kanjers. Lieve Lisanne en Senn, wat zijn we trots dat wij jullie papa en mama mogen zijn en dat jullie voor altijd bij ons zullen horen. Wij houden van jullie en jullie hebben een bijzondere plek in ons hart. Onze liefde voor jullie is grenzeloos.

Liefs Papa en Mama.